นิทานชาดก ขทิรังคารชาดก : จิตไม่หวั่น ตั้งมั่นทำความดี

นิทานชาดก

เหตุที่ตรัสชาดก: ทรงปรารภการมีศรัทธามั่นคงในพระรัตนตรัยของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ท่านรักในการให้ทานจนกระทั่งทรัพย์ท่านหมด เทวดาประจำซุ้มประตูมาเตือนว่าอย่าทำทานมาก ท่านก็ไม่หวั่นไหวแถมยังไล่เทวดาตนนั้นออกไป

ในอดีตกาล  เมื่อพระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติในนครพาราณสี

มีลูกชายเศรษฐีคนหนึ่ง ชอบให้ทานมาตั้งแต่เกิด จนกระทั่งเติบโตเจริญวัยเป็นหนุ่ม และเมื่อบิดาของเขาสิ้นชีวิตลง เขาได้ดำรงตำแหน่งเศรษฐีแทน การให้ทานของเขายังคงดำเนินต่อไป และดูเหมือนจะยิ่งใหญ่กว่าแต่ก่อน โดยคราวนี้ เขาได้สร้างโรงทานถึง 6 แห่ง จ่ายทรัพย์วันละหลายพันเพื่อบริจาค ทั้งยังรักษาศีลเป็นประจำ

วันหนึ่งขณะที่เขากำลังจะกินอาหารเช้า มีพระปัจเจกพุทธเจ้าองค์หนึ่งออกจากนิโรธสมาบัติ เหาะมายืนอยู่ที่ประตูบ้านของเขา พอเขาเห็นก็รีบเรียกคนใช้มาแล้วสั่งว่า

“นี่เจ้า รีบไปรับบาตรของพระท่านมาใส่อาหารเดี๋ยวนี้” ในขณะนั้น พญามารนึกอยากจะขัดขวางการถวายทานของเขาทันที จึงบันดาลให้เกิดหลุมถ่านเพลิงใหญ่ลึก 8 ศอก ขวางทางที่คนรับใช้จะไปรับบาตรของพระปัจเจกพุทธเจ้า

พวกคนใช้ไม่มีใครกล้าเลี่ยงฝ่าหลุมถ่านเพลิงนั้นไปได้ เพราะต่างก็รักตัวกลัวตายด้วยกันทั้งนั้น

เมื่อเศรษฐีเห็นดังนั้น ก็ตัดสินใจยกสำรับขึ้นทูนศีรษะ ลงจากปราสาท ครั้นจวนถึงหลุมถ่านเพลิง เห็นเปลวเพลิงลุกโชนขึ้นอย่างน่ากลัว ก็ชะงักนิดหนึ่ง แต่แล้วกลับตัดสินใจอย่างมั่นคงว่า

“เอาล่ะ ตายเป็นตาย ถึงอย่างไร เราก็ต้องถวายทานให้จงได้”

แล้วก็ก้าวเดินฝ่าไปยังหลุมถ่านเพลิงอย่างไม่หวาดหวั่น

ทันใดนั้น ปรากฏมีดอกบัวขนาดใหญ่ผุดขึ้นมาจากหลุมถ่านเพลิง มารองรับเท้าทั้งสองของท่านเศรษฐี ทำให้ท่านเดินไปบนดอกบัวเพื่อไปถวายทานแก่พระปัจเจกพุทธเจ้าได้สำเร็จ

เมื่อพระปัจเจกพุทธเจ้ารับบาตรแล้ว ก็กระทำอนุโมทนา แล้วเหาะกลับไปยังป่าหิมพานต์

ฝ่ายมารเห็นว่าตนทำอะไรไม่ได้ ก็เศร้าโศกแล้วรีบหนีไปยังที่อยู่ของตน

 

ข้อคิดจากชาดก:
หากมีใจมั่นคงในการทำความดี ต่อให้มีอุปสรรคใหญ่เพียงใดมาขวางกั้น ก็ไม่สามารถขัดขวางการทำความดีได้

 

ประชุมชาดก
เศรษฐี ได้เกิดเป็น พระสัมมาสัมพุทธเจ้า

นิทานชาดก